
Op 30 september 2026 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Amsterdam uitspraak gedaan over de vraag of een slachtoffer van een verkeersongeval recht heeft op een aanvullend voorschot op zijn schadevergoeding. Hoewel de aansprakelijkheid door de verzekeraar is erkend, bestaat er discussie over het causaal verband tussen het ongeval en de aanhoudende klachten van het slachtoffer. Omdat het slachtoffer in financiële problemen verkeert, heeft hij in kort geding een aanvullend voorschot gevorderd.
Wat is er gebeurd?
Op 17 juli 2023 is het slachtoffer op zijn motor aangereden. Hij reed in Amsterdam op een kruising en is aangereden door een van links komende personenauto. De personenauto, reed door rood. Het slachtoffer is tegen de zijkant van de personenauto aangereden, over de auto heen geduikeld en hij heeft een flinke klap gemaakt.
Nationale Nederlanden (NN) is de WAM-verzekeraar van de personenauto en heeft zoals gezegd aansprakelijkheid voor schade als gevolg van het ongeval erkend.
Letsel
Op de dag van het ongeval 17 juli 2023, is het slachtoffer naar de spoedeisende hulp van het ziekenhuis gegaan en daar is een anamnese afgenomen. Hierin staat dat het slachtoffer een helm op had, dat er geen sprake is van een hersenschudding, dat de helm onbeschadigd is en dat er geen sprake was van een wegraking of een onwelwording.
Ongeveer een maand na het ongeval, op 23 augustus 2023, heeft het slachtoffer zich gemeld bij de huisarts met hoofdpijnklachten. De huisarts heeft hem doorverwezen naar de neuroloog. Op 24 augustus 2023 is een CT-scan gemaakt van de hersenen van het slachtoffer Hierop waren geen traumatische afwijkingen zichtbaar, maar zijn wel post-commotionele klachten vastgesteld.
Vervolg
Op 22 november 2023 heeft een eerste huisbezoek plaatsgevonden. Tijdens dit bezoek heeft het slachtoffer vermeld dat hij hard tegen de auto is gebotst, van zijn motor is gevlogen en dat zijn helm in tweeën is gebroken. In het bezoekrapport van 28 november 2023 staat verder dat hij nog klachten heeft, waaronder hoofdpijn, slecht slapen, slechte concentratie, moeite met lezen, en vergeetachtigheid. Er is afgesproken dat NN een voorschot van € 10.000 zou overmaken, waarvan € 2.500 aan smartengeld. Uiteindelijk heeft NN in het eerste jaar na het ongeval € 40.000 bevoorschot.
NN heeft op 18 maart 2024 een eerste medisch advies ingewonnen. In dit advies staat samengevat dat er een aantal inconsistenties bestaan tussen de medische informatie van na het ongeval en de informatie uit het bezoekrapport. Op de dag van het ongeval was geen sprake van een hersenschudding, zou de helm onbeschadigd zijn geweest en is geen melding gedaan van nek-, hoofd- en/of rugklachten. In het bezoekrapport staat dat de helm in tweeën was gebroken, heeft het slachtoffer gezegd dat hij na het ongeval wel buiten bewustzijn is geweest en hij direct na het ongeval nek-, hoofd- en rugklachten ervoer. De medisch adviseur heeft gevraagd om een verklaring voor deze inconsistenties. Verder heeft de medisch adviseur gezien dat de neuroloog de klachten een maand na het ongeval duidde als post-commotionele klachten, maar ook verklaart dat strikt medisch gezien geen sprake was van een hersenschudding. Daarom ziet de adviseur geen verklaring voor deze klachten, en is vooralsnog niet aannemelijk dat deze het gevolg zijn van het ongeval. De conclusie is dat hij vindt dat het medisch oorzakelijk verband tussen het ongeval en de langer aanhoudende klachten niet aannemelijk is gemaakt.
Na dit eerste medisch advies heeft het slachtoffer nadere medische informatie met NN gedeeld. Op basis daarvan is op 16 september 2024 een tweede medisch advies gegeven. Hierin staat dat nadere medische informatie is ontvangen, maar dat de inconsistenties uit het eerste advies nog niet zijn verklaard.
Het slachtoffer heeft bij verzoekschrift van juni 2026 deze rechtbank verzocht een voorlopig deskundigenbericht van een neuroloog en neuropsycholoog te gelasten. De mondelinge behandeling van deze verzoeken staat gepland op 30 november 2026.
Op 17 september 2026 heeft de medisch adviseur van NN een derde medisch advies uitgebracht. Samengevat blijft de stelling van NN dat het medisch causaal verband ten aanzien van de post-commotionele klachten niet aannemelijk is gemaakt, omdat direct na het ongeval geen hersenletsel/val op hoofd is vastgesteld. De klachten van het slachtoffer zijn volgens NN ook niet consistent gepresenteerd omdat de inconsistenties tussen de medische informatie direct na het ongeval en het bezoekrapport van vier maanden later nog niet steeds niet zijn verklaard. De adviseur heeft tot slot vermeld dat een alternatieve oorzaak niet is uitgesloten. Het slachtoffer meldt slaapproblemen en vermoeidheidsklachten, die kunnen enerzijds ook komen door mogelijk slaapapneu, waarvoor het slachtoffer blijkens het huisartsenjournaal in april 2024 voor naar de KNO-arts is verwezen, of anderzijds zijn dit ook klachten die regelmatig voorkomen in de niet getraumatiseerde populatie.
Werk van het slachtoffer
Het slachtoffer was ten tijde van ongeval aandeelhouder van en, via zijn holding, werkzaam bij zijn B.V., een consultancybureau dat diensten aanbiedt aan financiële instellingen. Het slachtoffer is samen met een ander, mede-eigenaar, -bestuurder, en -aandeelhouder van de B.V. Voor de werkzaamheden ontving het slachtoffer via de holding een managementfee van de B.V.
Het slachtoffer heeft sinds het ongeval niet meer gewerkt voor de B.V. De B.V. is op grond van de managementovereenkomst verplicht de managementfee een half jaar door te betalen. De B.V. heeft in december 2023 voor het laatst de managementfee voldaan aan de holding.
De financieel administrateur heeft, door een vergissing, vanuit de holding aan het slachtoffer over heel 2024 de managementfee doorbetaald, afkomstig uit het vermogen van de holding.
Wibbens Arbeidsdeskundig Advies heeft op 11 oktober 2024 een bedrijfskundige rapportage opgemaakt die ziet op de bedrijfsresultaten van de B.V. en de invloed van het ongeval op het bedrijfsresultaat. Ook heeft Wibbens het jaarlijks netto arbeidsvermogen van het slachtoffer geschat op € 34.343, gebaseerd op zijn inkomen van de voorafgaande jaren.
Op de dag na de zitting heeft het slachtoffer desgevraagd de voorzieningenrechter bevestigd dat zijn holding NN aansprakelijk heeft gesteld voor de schade die zij heeft geleden door de managementfee over 2024 aan het slachtoffer uit te keren zonder dat zij die van de B.V. ontving, en dat de holding die vordering op NN heeft gecedeerd aan het slachtoffer.
Het geschil
Het slachtoffer verzoekt de voorzieningenrechter NN te veroordelen tot betaling van een aanvullend voorschot van primair € 133.307 en subsidiair € 63.209.
Het slachtoffer legt aan de vordering het volgende ten grondslag. Sinds het ongeval ervaart het slachtoffer ernstige lichamelijke, cognitieve en energetische klachten, zoals hoofdpijn, slaapstoornissen, concentratie- en geheugenproblemen. Deze klachten zijn ongevalgerelateerd. Omdat NN het causaal verband tussen de huidige gezondheidsklachten en het ongeval betwist heeft het slachtoffer een verzoekschrift tot medische deskundigen onderzoeken ingediend. NN wil geen nadere voorschotten verstrekken tot de uitkomst hiervan bekend is. Voordat dit traject is afgerond zijn partijen echter waarschijnlijk al 1,5 jaar verder. Het slachtoffer kan niet langer wachten omdat zijn financiële reserves volledig zijn uitgeput.
NN voert verweer. Partijen verschillen van mening over een groot aantal punten in dit dossier, waaronder de toedracht van het ongeval, de toestand van het slachtoffer direct na het ongeval, het medisch causaal verband tussen de gestelde gezondheidsklachten en het ongeval, de causaliteit met de arbeidsongeschiktheid van het slachtoffer en de omvang daarvan, alsmede de omvang van de (eventueel) te vergoeden schade. Er is nader medisch onderzoek en bedrijfskundig onderzoek nodig om te kunnen bepalen of en hoeveel schade het slachtoffer heeft geleden en in welke mate die schade in causaal verband staat met het ongeval. Totdat dit duidelijk is, is NN niet bereid om nadere voorschotten te voldoen. Tot slot is er een substantieel restitutierisico gelet op de financiële noodsituatie van het slachtoffer.
De beoordeling
De gevorderde voorziening strekt tot betaling van een geldsom. Voor toewijzing van een dergelijke vordering is in kort geding slechts plaats, als het bestaan en de omvang van de vordering voldoende aannemelijk zijn en uit hoofde van onverwijlde spoed een onmiddellijke voorziening vereist is.
Het spoedeisend belang is aanwezig nu het slachtoffer, door NN niet betwist, in financiële nood verkeert. Om de discussie tussen partijen over het medisch causaal verband naar voren te halen, en niet de mondelinge behandeling van het verzoekschrift voorlopig deskundigenbericht af te wachten, hebben partijen ter zitting afgesproken dat NN hier eerder op zal reageren. NN heeft toegezegd binnen twee weken na de zitting het slachtoffer te berichten en te reageren op de persoon van de te benoemen deskundige en de vraagstelling. Dat laat echter onverlet dat het de nodige tijd kan duren voordat hier duidelijkheid over bestaat. In de tussentijd ontvangt het slachtoffer geen inkomen. De (arbeidsongeschiktheid)verzekeraar van het slachtoffer heeft ook haar handen ervan afgetrokken omdat NN de aansprakelijkheid voor het ongeval heeft erkend. Daardoor is overigens een restitutierisico (mogelijk) ook beperkt omdat als blijkt dat de schade niet het gevolg is van het ongeval dan de eigen verzekeraar van het slachtoffer de schade zal vergoeden. Deze omstandigheden maken dat nu een voorlopige voorziening is vereist.
NN zal een nader voorschot moeten betalen aan het slachtoffer omdat naar het oordeel van de voorzieningenrechter het voldoende aannemelijk is dat dat de bodemrechter een hoger bedrag aan schade zal vergoeden dan het tot nu toe betaalde voorschot van € 40.000. Hiertoe is het volgende relevant.
Ten eerste heeft NN de aansprakelijkheid voor het ongeval erkend. Zij heeft daarom in het eerste jaar een voorschot van € 40.000 aan het slachtoffer uitbetaald omdat ze de klachten die het slachtoffer het eerste half jaar na het ongeval ervoer voldoende in verband vond staan met het ongeval. De klachten die het slachtoffer in eerste half jaar na het ongeval had, onder andere hoofdpijn, slapeloosheid en vergeetachtigheid, hebben zich voor het eerst geopenbaard een maand na het ongeval en zijn daarna onveranderd gebleven.
Daarnaast staat tussen partijen in ieder geval vast dat het slachtoffer door het ongeval een flinke klap heeft gemaakt. Dat blijkt ook uit de schade aan de auto waar hij tegenaan is gebotst en de schade aan zijn motor. De twee getuigen, die direct na het ongeval hun verklaring hebben afgelegd, bevestigen beiden ook dat het slachtoffer met een hoge snelheid tegen de auto is aangereden en door de lucht vloog. Daarnaast is er ook een getuigenverklaring van een vrouw die bij een andere getuige in de auto zat. Zij heeft weliswaar een jaar na het ongeval deze verklaring afgelegd, maar zij onderschrijft dat het slachtoffer door de lucht vloog en over de auto heen dook. Zij heeft daaraan toegevoegd dat zij ook heeft gezien dat het slachtoffer direct op zijn hoofd is gevallen.
Dat maakt nog niet dat vaststaat dat het slachtoffer op zijn hoofd is gevallen. Daarvoor is nader onderzoek nodig, zoals NN heeft aangevoerd, en daarvoor kunnen de medische deskundigberichten mogelijk uitsluitsel bieden. Het slachtoffer heeft echter ook aangevoerd, dat zijn medisch adviseur, heeft toegelicht en onderbouwd dat ten eerste een onbeschadigde helm hoofd- en/hersenletsel geheel niet uitsluit en daarnaast, ook al zou het slachtoffer niet direct op zijn hoofd zijn gevallen, het feit dat iemand door de lucht vliegt en het hoofd daardoor een slingerbeweging maakt, ook al ernstige schade kan veroorzaken.
Bovendien, daar wijst een andere getuige ook op, is er een duidelijke verandering/ ‘knik’ zichtbaar tussen hoe het slachtoffer functioneerde vóór het ongeval en ná het ongeval. Voor het ongeval ervoer hij geen van de klachten zoals hoofdpijn, slapeloosheid en vergeetachtigheid en was hij sportief en fit. Sinds het ongeval ervaart hij die klachten wel en kan hij veel normale dagelijkse taken, zoals het huishouden niet (goed) meer uitvoeren. Uit het verslag van de neuroloog blijkt ook dat het slachtoffer een blanco medische voorgeschiedenis had. Deze knik en de consistentie van de klachten van het slachtoffer blijken ook uit de verslaglegging van verschillende medici, zoals de fysiotherapeut, huisarts en psychiater van het slachtoffer.
De door NN aangevoerde alternatieve oorzaken voor de klachten van het slachtoffer zijn op dit moment onvoldoende aannemelijk. NN betoogt onder meer dat slaapproblemen en vermoeidheidsklachten regelmatig voorkomen in de niet getraumatiseerde populatie. Gelet op de hiervoor beschreven knik en bij gebreke van een andere verklaring is voldoende aannemelijk dat de klachten van het slachtoffer in causaal verband staan met het ongeval.
Het is op dit moment inderdaad niet duidelijk of het slachtoffer volledig arbeidsongeschikt is, maar hij heeft in ieder geval niet meer gewerkt sinds het ongeval. De holding van het slachtoffer, heeft vanaf 2024 geen managementfee meer ontvangen van de B.V. Dit, tezamen met de hiervoor genoemde omstandigheden, maakt dat aan het slachtoffer een nader voorschot moet worden toegekend.
Uitgangspunt om de hoogte van het door NN aan het slachtoffer te betalen nadere netto voorschot vast te stellen is het gemiste loon van het slachtoffer dat hij ontving voor zijn werkzaamheden voor de B.V. De B.V. heeft sinds 2024 geen managementfee meer uitbetaald aan de holding. De holding heeft in heel 2024 nog wel loon uitbetaald aan het slachtoffer. Voor 2024 heeft dus eigenlijk de holding en niet het slachtoffer, een claim op NN. Door de verklaring/akte van cessie is die vordering van de holding echter aan het slachtoffer gecedeerd. Daarom kan het slachtoffer de vordering jegens NN ook voor het jaar 2024 instellen. Om de hoogte van het voorschot te bepalen wordt gekeken naar de misgelopen inkomsten van het slachtoffer vanaf 2024 tot eind 2026. Gelet op het rapport van Wibbens bedraagt het (gemiddeld) netto jaarlijks inkomen van het slachtoffer € 34.343 per jaar. Dat maakt voor drie jaar (2024, 2025, 2026) € 103.029. Hier wordt het door NN al betaalde voorschot van € 40.000 afgetrokken, waardoor het slachtoffer nu nog recht heeft op € 63.209. Dat is het door het slachtoffer subsidiair gevorderde bedrag.
Het primair gevorderde bedrag van € 133.307 bevat ook een bedrag van € 70.278 (3 jaar x € 23.426) aan privékosten, kosten waarvan het slachtoffer stelt dat hij die nu privé moet maken terwijl hij die voorheen kon declareren bij de B.V. Die privékosten zijn vooralsnog echter niet toewijsbaar. Deze privékosten zouden volgens het slachtoffer met name zien op zakelijk lunchen en dineren, kosten voor telefonie, verzekeringen, en onderhoud van voertuigen. Het ligt voor de hand dat het slachtoffer deze kosten, nu hij niet kan werken, sinds het ongeval niet meer (heeft ge)maakt. Voor zover het slachtoffer nu zelf moet betalen voor lunch en avondeten zijn de kosten daarvan een stuk lager dan buiten de deur lunchen of dineren met zakenpartners. Zonder nadere onderbouwing van deze kosten is er geen aanleiding om die nu te laten vergoeden.
Conclusie
Het slachtoffer krijgt dus een aanvullend voorschot van € 63.209 op zijn schadevergoeding. Helaas komt het regelmatig voor dat slachtoffers naar de rechter moeten stappen om een aanvullend voorschot op hun schadevergoeding af te dwingen.
Heeft u zelf letselschade opgelopen en vragen over uw rechten of schadevergoeding? Dan kunt u altijd vrijblijvend een intakegesprek inplannen.



