Wie een hond heeft, is aansprakelijk voor de schade die de hond aanricht. Ook als de eigenaar er niets aan kon doen. Dat weten de meeste hondenbezitters wel. Maar wat als de hond op het moment van het bijten in een dierenpension zit? Is dan de eigenaar aansprakelijk of het pension?
De Rechtbank Gelderland moest die vraag op 30 september 2026 beantwoorden. Een fotograaf werd in een dierenpension gebeten door een hond die daar logeerde. Hij raakte zo ernstig gewond dat hij zijn werk als fotograaf moest opgeven. De verzekeraar van de eigenaar erkende eerst aansprakelijkheid. Later bedacht zij zich en probeerde zij de rekening bij het pension neer te leggen. De rechtbank wijst dat af. Een erkenning is een erkenning. En een pension dat een hond alleen verzorgt en uitlaat, gebruikt die hond niet in zijn bedrijf.
De uitspraak is op 4 november 2026 gepubliceerd en kunt u hier teruglezen.
Wat is er gebeurd?
Een beroepsfotograaf verzorgde sinds 2020 de Facebookpagina van een dierenpension. Hij kwam minimaal één keer per week langs, maakte foto's of een filmpje van de dagelijkse gang van zaken en plaatste die online. Welke dieren die dag op de foto gingen, werd ter plekke bepaald.
Op 15 april 2022 was hij er weer. Toevallig waren op dat moment twee honden aan de beurt om te worden uitgelaten. Een van hen was een hond die geregeld in het pension logeerde. Een medewerker bracht de twee honden naar het uitlaatveld. Daar gingen ze met elkaar spelen en de fotograaf maakte daar foto's van.
Toen hij klaar was en de foto's aan de medewerker wilde laten zien, beet de logerende hond hem van achteren in zijn rechterarm. Boven- en onderarm raakten ernstig gewond. De fotograaf kon zijn werk daarna niet meer doen.
Zijn advocaat stelde de eigenaar van de hond aansprakelijk. Diens particuliere aansprakelijkheidsverzekeraar ASR erkende binnen een paar weken aansprakelijkheid en nam de schadeafwikkeling ter hand. De polis dekt tot € 1,25 miljoen.
Bijna een jaar later veranderde ASR van koers. Zij stelde het pension aansprakelijk. Volgens ASR was niet de eigenaar van de hond aansprakelijk, maar het pension, omdat het de hond bedrijfsmatig gebruikte. Het pension en zijn verzekeraar Achmea wezen dat af. Ook na een gezamenlijk toedrachtonderzoek bleef Achmea bij dat standpunt. Daarop stapten ASR en de fotograaf samen naar de rechter. Zij vroegen een verklaring dat het pension aansprakelijk is en dat het pension de helft van de uitkeringen van ASR moet dragen.
Bezitter of bedrijfsmatig gebruiker?
De wet legt de aansprakelijkheid voor dieren bij de bezitter (artikel 6:179 BW). Dat is een risicoaansprakelijkheid. Of de bezitter iets te verwijten valt, doet er niet toe. De gedachte erachter is dat een dier een eigen energie heeft en onberekenbaar kan zijn. Wie zo'n dier houdt, draagt dat risico. Dat de hond hier de schade heeft veroorzaakt, stond tussen partijen niet ter discussie.
De wet kent één belangrijke uitzondering. Wordt een dier gebruikt in de uitoefening van een bedrijf, dan verschuift de aansprakelijkheid van de bezitter naar dat bedrijf (artikel 6:181 BW). Denk aan een manege die paarden inzet voor lessen. De Hoge Raad legde in 2011 in het arrest over het paard Loretta uit waarom dat zo is. Het slachtoffer hoeft niet uit te zoeken wie precies de eigenaar is. En van een ondernemer die met dieren werkt, mag worden verwacht dat hij dat bedrijfsrisico als één geheel verzekert.
Belangrijk is dat het om een verschuiving gaat en niet om een verdubbeling. De aansprakelijkheid rust op de bezitter of op het bedrijf, maar nooit op allebei tegelijk voor dezelfde schade. Precies daar liep het betoog van ASR vast.
Een erkenning is een erkenning
ASR had namens de eigenaar van de hond zonder voorbehoud aansprakelijkheid erkend. Daarna had zij de schade in behandeling genomen. Op de zitting probeerde ASR daar een draai aan te geven. Zij zou niet aansprakelijk zijn, maar alleen gebonden aan haar toezegging om uit te keren. De fotograaf had dan een vordering tot nakoming van die toezegging en geen vordering uit aansprakelijkheid. Zo zou er naast ASR nog ruimte zijn om het pension aansprakelijk te houden.
De rechtbank maakt daar korte metten mee. ASR is een professionele partij. Zij heeft onvoorwaardelijk erkend dat haar verzekerde als bezitter aansprakelijk is. Aan die erkenning kan zij worden gehouden, of die achteraf nu terecht was of niet. En omdat de aansprakelijkheid van artikel 6:179 BW maar op één partij kan rusten, is er door de erkenning geen plaats meer voor aansprakelijkheid van het pension. Alleen al daarom wijst de rechtbank de vorderingen af.
Dat is een belangrijke les voor verzekeraars. Wie snel erkent, doet het slachtoffer een groot plezier. Maar wie daarna spijt krijgt, kan de erkenning niet zomaar omzetten in iets anders.
Bewaren is geen gebruiken
De rechtbank laat het daar niet bij. Ook als de erkenning buiten beschouwing blijft, is het pension niet aansprakelijk. Dat komt door een nuance die in de wetsgeschiedenis staat. Wie in zijn bedrijf een zaak of een dier voor een ander bewaart of vervoert, gebruikt dat dier niet in de uitoefening van zijn bedrijf. De wetgever vond de band tussen de bedrijfsvoering van een bewaarder en de schade die een dier ondanks de gebruikelijke zorg aanricht niet sterk genoeg om die schade tot een bedrijfsrisico te maken.
De vraag is dus of het pension meer deed dan de hond bewaren. De rechtbank vindt van niet. De kernactiviteit van een dierenpension is het bewaren van dieren. De hond verbleef in de opvang en werd daar verzorgd, gevoerd en uitgelaten. Dat hij op het moment van het bijten op de foto ging, maakt dat niet anders. De honden hoefden niet te poseren. Ze speelden gewoon met elkaar, zoals ze altijd deden tijdens het uitlaten. Dat de fotograaf daar toevallig bij stond, was geen bedrijfsmatige inzet van de hond.
ASR wees nog op het toedrachtonderzoek. In de vraagstelling aan het onderzoeksbureau stond dat het 'bedrijfsmatig gebruik van de hond' moest worden onderzocht. Achmea had met die vraagstelling ingestemd. Volgens ASR erkende het pension daarmee dat het de hond bedrijfsmatig gebruikte. De rechtbank ziet dat anders. De vraagstelling was ruimer en was bedoeld om de feitelijke toedracht boven water te krijgen. Een onderzoeksvraag is geen erkenning.
De conclusie is dat de aansprakelijkheid bij de eigenaar van de hond blijft. En dus bij ASR als zijn verzekeraar.
Wat betekent dit voor het slachtoffer?
Opvallend aan deze zaak is dat de fotograaf zelf mee procedeerde aan de kant van ASR. Dat lijkt vreemd. Zijn schade werd immers al vergoed. Toch is het begrijpelijk. De polis van ASR kent een maximum van € 1,25 miljoen. Bij iemand die zijn beroep voorgoed moet opgeven, kan de schade daar bovenuit komen. Een tweede aansprakelijke partij met een eigen verzekering had voor hem extra zekerheid betekend.
Die zekerheid komt er niet. Voor de fotograaf verandert er verder weinig. ASR heeft op de zitting bevestigd dat zij vasthoudt aan haar toezegging om tot de verzekerde som uit te keren. De schadeafwikkeling loopt dus gewoon door. Wel moeten ASR en de fotograaf samen de proceskosten van het pension betalen, ruim € 2.200.
Wat kunt u hiermee?
Bent u gebeten door een hond, dan is de eigenaar in beginsel aansprakelijk. Ook als het gebeurt terwijl de hond bij een pension, een uitlaatservice of een oppas is. De uitzondering voor bedrijfsmatig gebruik is smal. Zij geldt voor bedrijven die het dier echt inzetten, zoals een manege of een beveiligingsbedrijf met honden. Een bedrijf dat het dier alleen verzorgt, valt er in de regel buiten.
Voor hondenbezitters is dat een waarschuwing. U blijft aansprakelijk voor uw hond, ook als u er zelf niet bij bent. Een aansprakelijkheidsverzekering voor particulieren is daarom geen overbodige luxe. Kijk daarbij ook naar het verzekerde bedrag. Ernstig letsel leidt al snel tot een schade van tonnen.
Voor slachtoffers is de les dat u de juiste partij aansprakelijk stelt. Dat is bij een hondenbeet meestal de bezitter. Twijfelt u of een bedrijf de hond bedrijfsmatig gebruikte? Dan kunt u beide partijen aanschrijven. Daarmee voorkomt u dat verzekeraars de bal naar elkaar blijven spelen terwijl u wacht.
Heeft u vragen over letselschade door een hondenbeet?
Aarzel dan niet om contact met ons op te nemen. Dat kan via het telefoonnummer boven in beeld of door een e-mailbericht te sturen naar info@jba.nl.
