De Rechtbank Limburg heeft op 9 september 2026 geoordeeld over de schadevergoeding na een ongeval met een verkeerd afgestelde rolstoel. Een ervaren rolstoelgebruiker viel tijdens het maken van een wheelie voorover uit zijn rolstoel en brak daarbij zijn onderbeen. In een eerdere procedure was als vastgesteld dat leverancier Medipoint aansprakelijk was voor de gevolgen van de val. In deze procedure stonden twee andere vragen centraal: was sprake van eigen schuld van de rolstoelgebruiker en bestond er een verband tussen de val en zijn latere verhuizing?
Wat was er gebeurd?
De man maakte vanwege een dwarslaesie al ongeveer veertig jaar gebruik van een rolstoel. Op 6 september 2021 kreeg hij een nieuwe, op grond van de Wmo geleverde maatwerkrolstoel. Diezelfde dag reed naar de vlonder in zijn achtertuin om een tuinslang op te rapen. Hij maakte daarbij een wheelie (met de rolstoel balanceren op de achterwielen) en is vervolgens voorover uit de rolstoel gevallen. Als gevolg van de de vaal heeft hij zijn rechteronderbeen gebroken en werd hij opgenomen in het ziekenhuis.
Aansprakelijkheid was als vastgesteld
In een eerdere procedure had de rechtbank al geoordeeld dat de rolstoel niet goed was afgesteld. De rolstoel voldeed niet aan de specifiek voor deze man bepaalde afmetingen. Dit terwijl het juist de verantwoordelijkheid van Medipoint was om de rolstoel zo af te stellen dat hij deze veilig kon gebruiken. Volgens de rechtbank was de onjuiste afstelling de oorzaak van de val waarvoor Medipoint aansprakelijk is.
Partijen bereikten daarna geen overeenstemming over de verdere afwikkeling van de schade. Daarom startte de man een deelgeschil.
Eigen schuld en verhuizing (standpunten van partijen)
Medipoint stelde dat de man zelf aan het onstaan van de schade had bijgedragen. Hij zonder onder meer onvoorzichtig hebben gehandeld door met de rolstoel over gras te rijden en daar een wheelie te maken. Ook zou hij de nieuwe rolstoel eerst onder begeleiding hebben moeten uitproberen en had hij een andere route kunnen nemen. Volgens Medipoint moest haar vergoedingsplicht op grond van eigen schuld worden verminderd.
De man stelde juist dat van eigen schuld geen sprake was. Daarnaast wilde hij vastgesteld zien dat zijn latere verhuizing naar een seniorenappartement eveneens een gevolg was van de val. Door de beenbreuk kon hij zijn beenbeugels niet meer gebruiken. Volgens hem kon hij daardoor niet langer noodzakelijke transfers maken om op zijn boerderij te blijven wonen.
Medipoint erkende dat de man door de val zijn beenbeugels niet meer kon gebruiken, maar betwistte dat hij daardoor niet meer op de boerderij kon wonen en moest verhuizen.
Bewijslast eigen schuld
De aansprakelijkheid van Medipoint stond reeds vast. Medipoint doet vervolgens een beroep op eigen schuld als bedoeld in artikel 6:101 BW. Voor een geslaagd beroep op deze bepaling is vereist dat de schade mede het gevolg is van een omstandigheid die aan de man kan worden toegerekend. Op Medipoint rust de als aangesprokene die zich beroept op vermindering van haar vergoedingsplicht de stelplicht en bewijslast van de feiten en omstandigheden die zij daartoe aanvoert.
Wat oordeelt de rechtbank?
Eigen schuld
De rechtbank oordeelt dat het maken van een wheelie de kans op een val onder omstandigheden kan vergroten, maat dat dit nog niet betekent dat sprake is van eigen schuld. Partijen zijn het er immers over eens dat een wheelie voor een rolstoelgebruiker een basisvaardigheid is en geen uitzonderlijke manoeuvre.
Ook het rijden over gras maakte het gedrag van de man niet onvoorzichtig. Tijdens de zitting erkende een medewerker van Medipoint, die zelf rolstoelgebruiker is, dat het niet ongebruikelijk is om met een rolstoel over gras te rijden en dat een wheelie daarbij juist kan helpen.
Bovendien stond in de eerdere procedure al vast dat de man voorover was gevallen als gevolg van de verkeerde afstelling van de rolstoel. Medipoint had onvoldoende concrete feiten aangevoerd waaruit blijkt dat de man zich anders had gedragen dan van een redelijk handelend rolstoelgebruiker mocht worden verwacht. Het beroep op eigen schuld wordt daarom afgewezen.
Causaal verband met de verhuizing
Voor de verhuizing komt de rechtbank tot een andere conclusie. Dat de man door de beenbreuk zijn beenbeugels niet meer kan gebruiken betekent niet dat daarmee ook vaststaat dat hij daardoor niet langer op de boerderij kan wonen.
Van belang was dat de man tijdens de zitting verklaarde dat hij ook vóór het ongeval bij bepaalde transfers, bijvoorbeeld van zijn rolstoel naar de tractor, geen gebruik maakte van de beenbeugels, maar van zijn eigen armkracht. Ook kon hij na het ongeval nog zelfstandig vanuit zijn rolstoel naar bijvoorbeeld de auto overstappen. Zijn stelling dat zijn algehele conditie door het ongeval zodanig was verslechterd dat verhuizing noodzakelijk werd, was volgens de rechtbank onvoldoende onderbouwd. Dat de man als gevolg van de val mogelijk in meer of mindere mate beperkingen ondervond, betekende volgens de rechtbank nog niet dat de verhuizing van de boerderij naar het seniorenappartement daardoor noodzakelijk was geworden. Bovendien had hij onvoldoende duidelijk gemaakt dat de verkoop van de boerderij tot schade had geleid.
Conclusie
Deze uitspraak laat zien dat het enkele feit dat een slachtoffer een handeling verricht die een bepaald risico met zich meebrengt, niet automatisch betekent dat sprake is van eigen schuld. Degene die zich op eigen schuld beroept, moet voldoende concrete feiten en omstandigheden stellen en zo nodig bewijzen waaruit die eigen schuld blijkt.
In deze zaak moet Medipoint de schade als gevolg van de val volledig vergoeden, maar wel moet voor iedere schadepost voldoende causaal verband bestaan met het ongeval.
