De tussenpersoon die het verzekerde bedrag niet controleerde, betaalt de onderverzekering

Veel ondernemers en particulieren laten hun verzekeringen regelen door een tussenpersoon. Dat is prettig, want u hoeft zich dan niet in polissen en voorwaarden te verdiepen. Maar wat als die tussenpersoon een gebouw verzekert voor een bedrag dat veel te laag is? Dan keert de verzekeraar bij schade maar een deel uit. Wie draait op voor de rest?

De kantonrechter in Breda gaf daar op 4 november 2026 een helder antwoord op. Een tussenpersoon had een loods verzekerd voor € 100.000 zonder te onderzoeken of dat bedrag klopte en zonder dat met zijn klant te bespreken. Na een storm bleek de loods zwaar onderverzekerd. De verzekeraar vergoedde nog geen vijftiende deel van de herstelkosten. De tussenpersoon moet het verschil nu zelf betalen. Dat zijn klant het verzekerde bedrag zelf ook niet had gecontroleerd, maakt daarbij geen verschil.

De uitspraak is op 11 november 2026 gepubliceerd en kunt u hier teruglezen.

Wat is er gebeurd?

Een ondernemer met een eenmanszaak liet zijn verzekeringen sinds 2014 regelen door een assurantietussenpersoon. In de overeenkomst stond dat de tussenpersoon alle werkzaamheden rond de lopende verzekeringen zou verrichten. Contact met verzekeraars, wijzigingen doorgeven, opzeggen en oversluiten.

In augustus 2021 kocht de ondernemer een woning met een loods voor € 550.000. De echtgenote van de tussenpersoon bemiddelde bij die aankoop. De tussenpersoon sloot vervolgens een gebouwenverzekering af bij Nationale Nederlanden. De woning werd verzekerd voor € 300.000 en de loods voor € 100.000.

Op 16 februari 2022 raakte de loods beschadigd door een storm. De ondernemer meldde de schade bij een medewerker van de tussenpersoon. Een aannemer begrootte de herstelkosten op € 10.639,78. De tussenpersoon kwam langs, bekeek de schade en zei dat hij die bij de verzekeraar zou melden.

Dat gebeurde niet. Anderhalf jaar later verkocht de tussenpersoon zijn portefeuille aan een ander kantoor. Bij een gezamenlijk bezoek aan de ondernemer in oktober 2023 merkte de nieuwe adviseur op dat de verzekerde bedragen van diverse gebouwen te laag waren. Ook de stormschade kwam ter sprake. De tussenpersoon zei opnieuw dat hij die zou afwikkelen. Toen het nieuwe kantoor contact opnam met de verzekeraar, bleek dat de schade nooit was gemeld.

Het nieuwe kantoor meldde de schade alsnog met terugwerkende kracht. De verzekeraar liet weten dat de loods onderverzekerd was en schakelde een expert in. In juli 2024 keerde zij € 1.434,50 uit. Van de € 10.639,78 aan herstelkosten bleef dus € 8.705,28 onvergoed, rekening houdend met een eigen risico van € 500. Dat bedrag vorderde de ondernemer van zijn voormalige tussenpersoon.

Wat is onderverzekering?

Bij een gebouwenverzekering spreekt u met de verzekeraar een verzekerd bedrag af. Dat hoort overeen te komen met de herbouwwaarde van het gebouw. Is het verzekerde bedrag lager dan de werkelijke waarde, dan is er sprake van onderverzekering. De wet bepaalt dat de verzekeraar de schade dan naar evenredigheid vergoedt (art. 7:958 lid 5 BW). Is een gebouw voor de helft van zijn waarde verzekerd, dan krijgt u bij schade ook maar de helft van de herstelkosten.

Veel mensen denken dat onderverzekering alleen een probleem is als het gebouw helemaal verloren gaat. Dat is een misverstand. De evenredigheidsregel geldt bij elke schade, ook bij een kleine. Dat maakt deze zaak zo leerzaam. De stormschade was met ruim tienduizend euro bescheiden. Toch kreeg de ondernemer maar een fractie vergoed.

Hoe groot de onderverzekering precies was, staat niet in het vonnis. De uitkering geeft wel een indicatie. De verzekeraar vergoedde voor aftrek van het eigen risico zo'n 18 procent van de herstelkosten. De expert moet de loods dus op ruim vijf keer het verzekerde bedrag hebben gewaardeerd. In mijn blog over Kumamoto leg ik uitgebreider uit hoe het schadeverzekeringsrecht werkt.

De zorgplicht van de tussenpersoon

De overeenkomst tussen een klant en een assurantietussenpersoon is een overeenkomst van opdracht. De wet verlangt van een opdrachtnemer dat hij de zorg van een goed opdrachtnemer in acht neemt (art. 7:401 BW). Voor een tussenpersoon betekent dat dat hij moet handelen zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend verzekeringstussenpersoon mag worden verwacht. Dat is de maatstaf waaraan de kantonrechter zijn werk toetst.

De kantonrechter maakt concreet wat die zorgplicht hier inhield. Wie adviseert over een verzekering, moet onderzoeken welke verzekerde bedragen passend zijn. Kan hij dat niet zelf vaststellen, dan moet hij dat in elk geval met de klant bespreken en hem wijzen op de risico's van onderverzekering. En bij het afsluiten moet hij de polis controleren op onjuistheden.

Aan geen van die verplichtingen had de tussenpersoon voldaan. Hij had niet onderzocht of € 100.000 genoeg was voor de loods. Hij had niet met zijn klant besproken of die het bedrag voldoende vond. Hij had hem niet gewaarschuwd voor de gevolgen van een te laag bedrag. En er was niet gebleken dat hij het polisblad na het afsluiten had nagekeken. Daarmee is hij tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst (art. 6:74 BW).

Had de klant niet zelf moeten opletten?

De tussenpersoon voerde aan dat zijn klant nooit had gezegd dat hij het verzekerde bedrag te laag vond. Dat klopte. De ondernemer verklaarde op de zitting dat hij het bedrag op de polis nooit had bekeken. Hij ging ervan uit dat zijn tussenpersoon wist voor welk bedrag de loods verzekerd moest worden.

De kantonrechter vindt dat in dit geval begrijpelijk. Drie omstandigheden geven de doorslag. De ondernemer had het pand gekocht via de echtgenote van de tussenpersoon, zodat die precies wist wat ervoor was betaald. De tussenpersoon had na de aankoop gezegd dat hij alles voor de verzekeringen zou regelen. En hij had de opdracht om de verzekering af te sluiten. Onder die omstandigheden lag de verantwoordelijkheid voor een juist verzekerd bedrag bij de tussenpersoon en niet bij de klant.

Dat is een belangrijke nuance. Een verzekerde heeft in het algemeen een eigen verantwoordelijkheid om zijn polis te lezen. Maar wie een professional inschakelt die alles belooft te regelen en die bovendien over alle relevante informatie beschikt, mag daarop vertrouwen. De tussenpersoon kan dan niet achteraf zeggen dat de klant het zelf had moeten zien.

De schade en de tussenpersoon die niet kwam opdagen

De schade is eenvoudig te berekenen. Was de loods goed verzekerd geweest, dan had de verzekeraar de herstelkosten van € 10.639,78 vergoed, min het eigen risico van € 500. Dat is € 10.139,78. Zij keerde € 1.434,50 uit. Het verschil van € 8.705,28 is de schade van de ondernemer. Dat bedrag moet de tussenpersoon betalen, met wettelijke rente vanaf 29 mei 2025.

De tussenpersoon had nog aangevoerd dat de schade lager was. Het nieuwe kantoor had op zijn verzoek aan de verzekeraar gevraagd om een aanvullende uitkering. Hij onderbouwde dat met een e-mail van dat kantoor aan de verzekeraar. De ondernemer verklaarde op de zitting dat hij die e-mail niet kende en dat hij niets extra had ontvangen. Het lag toen op de weg van de tussenpersoon om zijn standpunt nader te onderbouwen. Dat kon hij niet, want hij was zonder bekende reden niet op de zitting verschenen. De kantonrechter gaat daarom aan dit verweer voorbij.

Daar zit een les in voor iedereen die zonder advocaat procedeert. Een verweer dat op de zitting wordt betwist, moet u daar kunnen toelichten. Wie wegblijft, laat zijn eigen argumenten liggen.

Wat kunt u hiermee?

Dit vonnis laat zien dat een assurantietussenpersoon meer is dan een doorgeefluik. Hij moet meedenken over de verzekerde bedragen, zijn klant waarschuwen voor onderverzekering en de polis controleren. Doet hij dat niet, dan kan hij worden aangesproken voor het deel van de schade dat de verzekeraar niet vergoedt.

Krijgt u na een schade te horen dat u onderverzekerd bent, kijk dan niet alleen naar de verzekeraar. Ga na wie het verzekerde bedrag heeft vastgesteld en wat uw tussenpersoon daarover met u heeft besproken. Bewaar de correspondentie en de polisbladen. Is er nooit over de herbouwwaarde gesproken, dan is dat een sterk argument.

Voorkomen blijft beter. Vraag uw tussenpersoon bij het afsluiten van een gebouwenverzekering hoe het verzekerde bedrag tot stand is gekomen. Laat zo nodig een herbouwwaarde bepalen en laat het verzekerde bedrag vastleggen op basis daarvan. Vraag ook om een garantie tegen onderverzekering, die veel verzekeraars aanbieden als de waarde volgens hun regels is vastgesteld. En controleer bij elke verbouwing of waardestijging of het bedrag nog klopt.

Ten slotte laat deze zaak zien hoe belangrijk een tijdige schademelding is. De tussenpersoon beloofde twee keer dat hij de schade zou melden en deed het niet. Dat de verzekeraar de melding uiteindelijk met terugwerkende kracht accepteerde, was geluk. Meld een schade daarom altijd zelf of vraag om een schriftelijke bevestiging dat uw tussenpersoon dat heeft gedaan.

Heeft u vragen over onderverzekering of over de aansprakelijkheid van uw tussenpersoon?

Aarzel dan niet om contact met ons op te nemen. Dat kan via het telefoonnummer boven in beeld of door een e-mailbericht te sturen naar info@jba.nl.

‍